Folla de herba
Cada vez son máis pequeno, máis pequenocoma unha folla de herba incontablee pésame a cabeza, e teño sono narcolépticosóñote comigo pero ti estás nunha selva de edificiostodos rendidos che bican os pés coma a unha princesaeu, distante, nin sequere me atrevo a poñerme de xeonllosdiante dunha vella foto túa...ameite,ámote e amareite semprepero claro, son pequeno,pequeno, son unha incontable folla de herbae pronto desaparezo evaporándome na inmensidade coma sempre...